داوینچی
تصوير از چهره ها كشيد. اما تنها تصويري كه از این چهره ها باقي ماند تابلوی مشهور موناليزا
است (1503-1506).
شهرت نقاشي هايي كه از داوينچي باقي مانده باعث مي شود كه او را يك هنرمند مشهور
به حساب آوريم. اما هزاران صفحه از نوشته هايي كه از او به جا مانده نیز افكار درخشانش را
به نمايش مي گذارد. داوینچی درباره زمين شناسي، ساختمان بدن انسان (او ساختمان بدن
انسان را مطالعه مي كرد تا شكل انسان را به طور دقيق نقاشي كند)، پرواز، جاذبه زمين و
چشم كار كرد. او اغلب در يك صفحه كاغذ از موضوعي به موضوعي ديگر مي پريد.
داوينچي در سال 1506 به ميلان برگشت و تا سال 1513 در آنجا ماند. سپس به رم رفت و سه
سال در آنجا ماند. در سال 1517 در حین تهاجم پادشاه فرانسه، فرانسيس اول به رم، لئوناردو
به منطقه ای در فرانسه حركت كرد و در دوم مي 1519 در همان جا از دنیا رفت.
اگر همه آثار به جا مانده از داوينچي به شكل قابل فهمي منتشر مي شد، جايگاه داوينچي
به عنوان يك دانشمند پيشرو هم فراتر از این می رفت. بنابراين داوینچی کسی است که نبوغش
هم به عنوان دانشمند و هم به عنوان هنرمند مورد توجه است. در واقع او يك مهندس هنرمند
بوده است. نقاشي های او هم علمي و بر اساس فهم عميق از كاركرد بدن انسان و فيزيك
نور و سايه بوده است. در واقع اوعلمش را با زبان هنر بيان مي کرد و طراحي هايش نشان
مي دهد كه او چه فهمي از جهان داشته است.