نکاتی جهت سلامتی
خطری مثل افزایش قند و چربی خون و افزایش فشار خون را به دنبال دارد.
در زنان و مادرانی که در دوران نوجوانی چاق بوده اند، احتمال بروز بیماری
قلبی- عروقی و دیابت در آن ها بیشتر است.
ممکن است افزایش وزن، از هیپرتروفی، هیپرپیازی و یا تلفیقی از هر دو
مورد ناشی شود. معمولاً اکثر چاقی ها، از طریق هیپرتروفی مشخص
می شوند، اما در بعضی موارد هیپرپلازی نیز دیده می شود. هیپرپلازی
عمدتاً در طی فرایند رشد در دوران کودکی و نوجوانی روی می دهد. در
فرایند چاقی، اندازه سلول های چربی افزایش می یابد که پس از اتلاف
وزن به حد طبیعی خود بر می گردند، اما چنان چه تعداد سلول های چربی
افزایش یابد هرگز به دنبال کاهش وزن به حد طبیعی بر نمی گردد. بیشترین
میزان چربی در طی یک رشد طبیعی (حداکثر 25 درصد) در 6 ماهگی روی
می دهد. در دوران بلوغ، تعداد سلول های چربی در کودکان چاق و لاغر
افزایش می یابد که این افزایش در کودکان چاق، سریع تر از کودکان لاغر
است. پس از بلوغ، افزایش چربی بدن از طریق افزایش در اندازه سلول
چربی صورت می گیرد.
لیپوپروتئین لیپاز، آنزیمی است که تری گلیسرید رژیم غذایی را به کبد منتقل
می کند و این آنزیم در طول دوره های افزایش ران در افراد چاق و لاغر افزایش
می یابد. پس از اتلاف وزن، در افراد لاغر لیپاز به سطح طبیعی خود بر می گردد،
اما در افراد چاقی که لاغر می شوند سطح لیپوپروتئین لیپاز نه تنها کاهش
نمی یابد، بلکه افزایش نیز می یابد.