پروردگارا! دیگر بس است

در روایت است که آدم (علیه السلام) به پیشگاه باریتعالی شکوه کرد

که: «پروردگارا! شیطان را بر من سلطه بخشیدی و وسوسه هایش را

همچون خون در رگ هایم روان ساختی. به من نیز در برابرش چیزی عنایت کن.»

خدا فرمود: ای آدم! هر کس از فرزندانت که به اندیشه ی گناه افتد، در نامه ی

کردارش نمی نویسم مگر انجامش دهد، و هر کس به اندیشه ی کار نیکی افتد،

پاداش آن کار را برایش می نویسم و اگر به انجامش آورد، ده برابر برایش

می نویسم.

آدم (علیه السلام) گفت: «پروردگارا! بیشتر می خواهم.»

خدا فرمود: هر کس از فرزندانت که به گناه افتد و سپس توبه کند، گناهش را

می آمرزم.

آدم (علیه السلام) گفت: «پروردگارا! بیشتر می خواهم.»

خدا فرمود: درِ توبه را برایشان باز می گذارم تا هنگامی که جانشان به گلو رسد.

آدم (علیه السلام) گفت: «پروردگارا! دیگر بس است.»